Noppadon Netdee's Watercolour Books

จริงๆ ตั้งใจจะเขียนบันทึก ถึงอาจารย์สอนวาดภาพสีน้ำมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ฤกษ์สักที ที่ต้องเขียนเอาไว้เพราะกลัวว่าเมื่อแก่กว่านี้จะเริ่มจำชื่อคนไม่ได้ ตอนนี้ก็เริ่มมีอาการบ้างแล้วนะครับ เจอหน้านี่รู้ว่ารู้จัก แต่จำชื่อไม่ได้ บางครั้งคุยโทรศัพท์อยู่ก็เกิดอาการลืมชื่อไปซะเฉยๆ เลยก็มี ด้วยที่อาการทางสมองเป็นแบบนี้ ผมเลยใช้วิธีการบันทึกเรื่องราวที่สำคัญๆ กันลืม เอาไว้บนบล็อก เพื่อจะได้จำได้ทุกครั้งเมื่อกลับมาอ่าน และแน่นอนครับว่า ผมจะต้องเขียนถึงอาจารย์สอนวาดภาพสีน้ำ ที่ผมต้องดั้นด้น อาจจะใช้คำว่า "ถ่อ" เดินทางจากรังสิตไปเรียนถึงเพาะช่างทุกวันอาทิตย์ อย่างไม่เคยรู้จักเหน็ดเหนื่อย

อาจารย์วาดสีน้ำทีสอนผมนั้น ท่านเป็นอาจารย์อยู่ที่เพาะช่าง ชื่อ อ. นพดล เนตรดี หรือ อาจารย์เต๋า ผมรู้จักอาจารย์เต๋ามาก่อน ที่จะตัดสินใจไปเรียนกับอาจารย์ครับ แต่เป็นการรู้จักกันผ่านผลงานเขียนหนังสือ ที่อาจารย์เขียน ซึ่งผมประทับใจเป็นพิเศษ จริงๆ ผมสนใจเรื่องการวาดภาพมานานมากแล้ว ที่สนใจเพราะชอบด้วยหนึ่ง และอีกหนึ่งคือ ศิลปะเป็นสิ่งที่ไม่ถนัดเป็นอย่างยิ่ง เพราะเรียนมาทางวิทยาศาสตร์ สมองเลยถูกให้คิดด้านการคำนวน แต่สมองอีกด้าน ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการสร้างสรรค์ความสวยงามทางศิลปะ แทบจะพิการไปเลย อาจจะยังไม่ถึงอัมพาต แต่น่าจะน้องๆ อัมพฤกษ์

แต่ด้วยที่คิดว่าชีวิตคนมันไม่ควรมีด้านเดียว ก็เลยเริ่มต้นสนใจที่จะเติมความรู้ เพิ่มทักษะทางด้านศิลปะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางด้าน ทัศนศิลป์ ให้กับสมองน้อยๆ ของตัวเอง โดยเริ่มจากการเห็นความงามผ่านเลนส์กล้องถ่ายรูป และเรียนรู้ ฝึกฝน ด้วยตนเองอย่างเอาจริงเอาจังตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๔๕ จากนั้นก็เริ่มพฒนาจากผู้บันทึก เป็นผู้สร้าง จากการสร้างด้วยอุปกรณ์ (กล้องถ่ายรูป) และเทคนิค มาเป็นการสร้างด้วยมือ สมอง และความรู้สึก นั่นจึงเป็นที่มาของการสนใจการวาดภาพ ที่บ้านจะมีหนังสือมากมายในเรื่องการวาดภาพ และถึงรู้ว่าอ่านแล้วทำตามไม่ค่อยได้ แต่ก็ซือมาเรื่อยๆ

จนกระทั่ง มาเจอหนังสือของอาจารย์เต๋า ที่ก็จะเป็นปกติของหนังสือที่อ่านแล้วไม่สามารถทำตามได้ทั้งหมด แต่ก็เห็นแล้วว่ามีองค์ความรู้ที่ต้องการบรรจุอยู่ และเชื่อว่าอาจารย์น่าจะมีความรู้เรื่องนี้จริงๆ ก็เลยตามล่าหาหนังสืออาจารย์มาอ่านเพิ่มอีก จากหนึ่งเล่มเป็นสองเล่ม ในที่สุดค้นไปค้นมา ก็พบว่าอาจารย์เปิดสอนอยู่ที่เพาะช่าง ก็เลยพยายามหาทางค้นต่อไปว่า จะเรียนกับอาจารย์ได้อย่างไร จำได้ว่าพยายามอยู่สักเดือนนึง ก็ได้เบอร์ติดต่อไปที่เพาะช่าง พอโทรไปที่เพาะช่างก็ให้เบอร์อาจารย์เต๋ามา โทรไปหาอาจารย์เต๋า ก็เลยได้เวลาเรียนคร่าวๆ มา อาจารย์ให้เบอร์ติดต่อไปที่พี่แดง เพื่อสอบถามรายละเอียด และลงชื่อ สุดท้ายก็ได้มาเรียนจริงๆ ซะที วันแรกของการเรียนจำได้ว่าตื่นเต้นสุดๆ และดีใจที่จะได้เรียนหนังสือ และเริ่มมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ อาจจะยังไม่ถึงกับวาดเป็น แต่เริ่มวาดได้ และได้วาดเยอะขึ้น ฝึกเยอะขึ้น มีกำลังใจ เพราะเห็นเส้นทางที่จะขวนขวายหาความรู้มากขึ้น

จนตอนนี้ ทุกครั้งที่ไปเรียนก็ยังตื่นเต้นอยู่ แต่ตื่นเต้น เพราะกลัวว่า วันนี้จะทำพังอีกไหมเนี่ย! ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

Tags: , , , ,