Watercolor Painting

ห้องเรียนสีน้ำในวันอาทิตย์ที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๔ เริ่มต้นด้วยอุปสรรคนานาชนิด เนื่องจากการทดลองเปลี่ยนแปลงเส้นทาง ในการเดินทางจากบ้านไปเรียนที่เพาะช่าง จากเดิมที่ขึ้นรถมอเตอร์ไซด์รับจ้างจากหน้าหมู่บ้าน มาลงที่หน้าปากซอย แล้วข้ามสะพานลอยไปขึ้นรถตู้ไปลงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ก่อนจะขึ้นรถเมล์ต่อไปลงดิโอลด์ และเดินต่อไปที่เพาะช่าง แต่คราวนี้ผมลองเส้นทางใหม่ โดยการขับรถจากบ้านมาจอดที่ธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต เพื่อจะมาขึ้นรถตู้จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต ไปลงที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เพื่อต่อรถเมล์ หรือแท็กซี่ไปลงที่เพาะช่าง

ปรากฏว่าความซวยได้บังเกิดกับชีวิตเพราะไม่มีรถตู้ให้บริการจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิตมาลงที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ไม่มีรถ ไม่มีนายท่า ที่ป้ายไม่มีเขียนบอกว่าหยุดวันอาทิตย์ แต่ด้วยเวลาที่รอไม่ได้แล้ว เลยต้องขึ้นรถแท็กซี่มาลงเพาะช่าง แถมยังไม่พอ ตอนเรียนเสร็จ ขากลับก็ขึ้นแท็กซี่กลับไปท่าพระจันทร์ เพื่อไปขึ้นรถตู้กลับรังสิต เพราะคิดว่าเมื่อเช้าอาจจะเช้าไป รถตู้อาจจะยังไม่ทำงาน แล้วก็ต้องพบกับความจริงว่า รถตู้สายนี้หยุดเดินรถในวันอาทิตย์ พระเจ้าช่วย ใครจะคิดว่าเจ้าของวินมันจะเป็นคนรวย เดินรถแค่ ๖ วัน ทั้งๆ ที่วันอาทิตย์คนกไม่ใช่น้อยเลย จำไปจนตายเลยครับ

และด้วยความหงุดหงิดที่ว่านี้ ทำให้การเรียนสีน้ำในวันนี้ ทำงานออกมาค่อนข้างไม่ได้เรื่อง ในใจเต็มไปด้วยความกังวลว่าจะกลับอย่างไร รถจะมีไหม คนจะเยอะไหม ไม่ต้องเป็นอันเรียนกันล่ะครับ ผมเองไม่ค่อยพอใจกับผลงานชิ้นนี้นัก แต่จำเป็นที่จะต้องบันทึกเอาไว้ให้ตัวเองได้จดจำว่าครั้งหนึ่งเคยมีปัญหาแบบนี้ และได้ผลงานออกมาแบบนี้ คราวหน้าจะได้ไม่เป็นอีก ในตอนที่เขียนนี่ อารมณ์ขึ้นเลกน้อย แต่ค่อยๆ ลงจนเป็นปกติในตอนจบ เดี๋ยววันนี้จะกลับไปฝึกวาดรูปต่อ เพื่อวันอาทิตย์ จะได้รูปที่ดีขึ้นกว่านี้อีกครับ

 

Tags: , , ,