Watercolor Painting

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนสีน้ำที่เพาะช่าง แต่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกดราม่าแต่อย่างใด ทั้งนี้เพราะเตรียมตัวที่จะชำระเงิน เพื่อเรียนต่อไว้แล้ว ผมยังรุ้สึกดี มีความสุขที่ได้วาดภาพทุกอาทิตย์ ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ จากอาจารย์เต๋า สงสัยจะเลิกยาก (อาจารย์มาอ่าน อาจจะเกิดความละเหี่ยใจ) วันนี้ผมตื่นตีห้าเพื่อเตรียมตัว ก่อนจะออกไปเรียนตอนหกโมงกว่าๆ เมื่อมีแสงสว่างแล้ว ไม่ใช่ว่ากลัวหรอกนะครับ แต่เพราะยังไม่สว่างจะหาพี่มอเตอร์ไซด์รับจ้างได้ยาก วันนี้เกิดอาการโชคดีตั้งแต่ออกจากบ้าน เริ่มจากพี่มอเตอร์ไซด์ แกขี่เลยไปแล้ว ผมก็นึกว่าจะไม่เห็น แต่แกก็ขี่ย้อนมารับ เลยเป็นอันว่า วันนี้ไม่ต้องยืนรอ ประหยัดเวลาไป แถมพอมาขึ้นรถตู้ก็ได้ที่นั่งดีๆ ไม่อึดอดเหมือนทุกครั้ง เพราะทั้งตัวใหญ่ และของเยอะ วันนี้ไปถึงเพาะช่างสายหน่อย เพราะไปซื้อที่ใส่พู่กันที่ร้านสมใจมาเพิ่มอีก 2 อัน เอาไว้ไปไหนมาไหน สะดวกดีครับ

ครูเต๋าสอนวาดภาพทิวทัศน์โดยใช้แปรงกระทุ้งเป็นพระเอกหลักของงานนี้ สีที่ใช้จะเป็นสีโทนแดง แดงผสมเขียว ส้มนิดหน่อย และผสมเป็นสีเทา ภาพนี้เริ่มจากการระบายสีอ่อน เพื่อให้เป็นระยะไกลของป่า แล้วค่อยๆ เติมเข้ม โดยเติมเนื้อสีเข้าไปเพิ่ม ให้เข้มมากขึ้น พอถึงที่สุดแล้ว ก็ผสมกับสีเขียว เพื่อให้สีออกโทนดำ เพื่อเป็นส่วนของเงา หรือส่วนของน้ำหนักเข้มในภาพ ผมเองพบว่าตัวเองกลัวการที่จะมีปริมาณน้ำมากไปในแปรงกระทุ้ง แล้วจะทำให้ภาพออกมาเป็นปื้น มากกว่าเป็นใบที่ชุ่มฉ่ำ แต่ก็มีผลทำให้ภาพในส่วนของใบและพื้นหลายๆ ส่วนเป็นสีแห้งๆ มีเนื้อสี แต่ไม่มีความชุ่มฉ่ำของน้ำ รู้ว่าส่วนนี้มีปัญหาจริงๆ ครูเต๋าก็บอก แต่เพราะด้วยไม่กล้า กลัวเละ ความเละที่เคยบังเกิดขึ้น กลับมาหลอก มาหลอนในสมองอยู่ตลอดเวลา ที่จะใช้แปรงกระทุ้ง ที่เด็ดกว่านั้นคือ ครูเต๋าสอนเทคนิคการเอาก้านไม้เสียบลูกชิ้น มาลากเส้นเป็นลำต้นของป่า สวยเนียน สนุกมากครับ

สุดท้ายของทุกๆ ช่วง ครูเต๋าต้องมาเติมเข้ม เพิ่มให้เป็นระยะ แล้วให้ผมจัดการวาดต้นและกิ่ง ผมนี่ชอบเลย เพราะจะเป็นการฝึกการใช้พู่กันริกเกอร์ ที่ถือว่าใช้ยาก ควบคุมได้ยากมากสำหรับมือใหม่ พวกเราเห็นครูเต๋าใช้ริกเกอร์ได้อย่างเทพ อยากให้หนา อยากให้บาง อยากให้อ่านพริ้ว ออกมาได้อย่างใจจริงๆ แต่ผมก้ไม่ได้ย่อท้อ ดีใจทุกครั้งที่ได้ฝึก อยาจจะยังควบคุมได้ไม่ดีเท่าที่ใจต้องการ แต่โดยรวม ถือว่าใช้ริกเกอร์ได้ถนัดถนี่มากขึ้น ส่วนที่ท้าทายพวกเราอีกครั้งก่อนจบการวาดก็คือ การฝึกผสมสีเทา และระบายเป็นระดับของถนน ท้าทาย และน่ากลัว เพราะถ้าพลาด นั่นหมายความว่า ที่วาดมาทั้งหมดเจ๊งบ๊ง หลังจากรวบรวมสติได้ ก็เอาล่ะ วาดปื๊ดเข้าไป อืมมม ออกมาโอเคทีเดียว ครูเต๋ามาดูอีกครั้ง พร้อมทั้งเติมรายละเอียดบริเวณขอบถนน รวมทั้งเติมภูเขาสีเทาให้ซะสวยเลยครับ สุดยอดจริงๆ

ภาพนี้จบอย่างมีความสุข ภาพออกมาได้สวยอย่างใจ อาจจะไม่สวยที่สุด แต่สวยมากพอที่จะทำให้คนวาดมีความสุขได้ครับ แล้วพบกันใหม่ภาพต่อไปนะครับ

 

 

Tags: , , , , , , ,