• ความพยายามอยู่ที่นี่ ความสำเร็จไม่หนีไปไหน

    หลังจากโพสต์ก่อนเมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว ผมต้องประสบกับปัญหาว่าเผลอลบพาร์ติชั่นที่มีข้อมูลสำคัญไป จริงๆ แล้วผมแก้ไขปัญหานี้ได้สำเร็จในอีกวันถัดมา ซึ่งผมคิดว่าวิธีการในการแก้ไขปัญหานั้น อาจจะแตกต่างกันไปตามช่วงเวลา ซึ่งจะมีเทคโนโลยีที่แตกต่างกันไป แต่แนวทางให้ได้มาซึ่งวิธีการแก้ไขปัญหากรณีการสูญหายของข้อมูลในฮาร์ดดิสก์นั้น ไม่ว่ากี่ปีผ่านไป แนวทางก็น่าจะเหมือนเดิม แตกต่างกันเพียงชนิดของเครื่องมือเท่านั้น ดังนั้น ถ้าเรารู้เท่าทันปัญหา เข้าใจ และสามารถตามรอยเท้าที่นำทางสู่การแก้ไขปัญหานั้นได้ ก็จะสามารถแก้ไขปัญหา และได้ข้อมูลที่สำคัญกลับคืนมาครบถ้วน หรือมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ผมจึงคิดว่า การนำวิธีการคิดของผม และขั้นตอน ที่จะนำไปสู่การแก้ไขปัญหา ที่ผมได้ทำลงไปนั้น น่าจะนำมาเล่าสู่กันฟัง เผื่อว่าคุณกำลังเจอปัญหาแบบเดียวกับผม จะได้สามารถแก้ไขปัญหาได้ ซึ่งวิธีการในการแก้ไขปัญหาของผมนั้น มีดังต่อไปนี้

    continue reading »

     
     
  • เมื่อความซวยมาเยือน

    ด้วยอาการเบลอจัด หลังจากที่กินยาพาราไปสองเม็ดช่วงบ่ายๆ แล้วฝืนทำงานทั้งๆ ที่ตาจะปิดมิปิดแหล่ แต่ยังหาญกล้าทำการฟอร์แมตเครื่อง ด้วยความรำคาญวินโดวส์ที่ออกอาการเพี้ยนๆ มาสองวัน งานง่ายๆ อย่างการค้นหา และเพิ่มรายการเครื่องพิมพ์ (printer) เข้าไปในระบบ ก็ไม่สามารถทำได้ ผมเลยตัดสินชะตากรรมมันด้วยการ format เครื่องทิ้งซะเลย แต่เรื่องมันไม่ได้แค่นั้นสิครับ เพราะผมดันลบพาร์ติชั่นที่มีข้อมูลสำคัญไปด้วย ทั้งๆ ที่ก่อนจะกดก็ดูแล้วดูอีก แต่อาการเบลอจัด มันกดประสาทให้ทำงานผิดพลาด ก็เลยเป็นการมาเยือนของความซวยครั้งใหญ่ เพราะพาร์ติชั่นหายไป ผมหงุดหงิดกับความโง่เง่าของตัวเองเล็กน้อย แล้วก็หาทางกู้ข้อมูลออกมาให้ได้ แต่อะไรๆ ก็ไม่ค่อยเป็นใจ เพราะทำอะไรก็ชักช้าไปซะหมด จนถึงตอนนี้ เกือบเที่ยงคืนแล้วครับ ยังกู้ข้อมูลไม่ได้เลย แต่ไม่เป็นไร มันต้องมีทางแก้ไข เดี๋ยวคงต้องนอนก่อนล่ะครับ แล้วพรุ่งนี้หวังว่าอาการมึนๆ น่าจะดีขึ้น และคงจะลุยกู้พาร์ติชั่น พร้อมข้อมูลต่อไป แล้วถ้ากู้ข้อมูลได้ หรือไม่ได้อย่างไร ค่อยมาเล่าสู่กันฟังพรุ่งนี้ครับ วันนี้ขอปิดวันแห่งความซวยด้วยการเขียนบล็อก เอาไว้เตือนตัวเองในอนาคต เพื่อไม่ให้ความซวยมาเยือนอีกในอนาคต

    continue reading »

     
     
  • งานสัมมนาประจำปี

    ช่วงบ่ายของวันนี้ ผมนั่งร่างกำหนดการสัมมนาประจำปี ของโครงการที่ผมดูแลอยู่ ซึ่งครั้งนีเป็นครั้งที่สองที่เราคิดจะจัดสัมมนา ประจำปีของโครงการ เพื่อให้คนซีกวัฒนธรรม และคนซีกเทคโนโลยีได้เจอกัน เพราะถึงแม้ว่าหลายๆ คนจะมีความเชื่อว่า คนสองซีกนี้คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก แต่ผมกลับคิดต่าง ผมมองว่าเราคุยกันได้ เพียงแค่ต้องเปิดใจ ยอมรับความแตกต่าง และข้อจำกัดของแต่ละซีก ผมเองจบมาทางด้านเทคโนโลยี แต่มีความรักในศิลปะ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ ดังนั้น ผมจึงเริ่มต้นศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม พยายามแทรกตัวเข้าไปรับรู้เรื่องราวของซีกวัฒนธรรมให้มากขึ้น ยิ่งรู้จักก็ยิ่งชอบ และรู้สึกว่าเทคโนโลยีอาจจะทำให้ชีวิตเราสะดวกสบาย ทันสมัย แต่วัฒนธรรมทำให้เรามีความเป็นคน ทำให้เราใส่ใจ แม้เพียงธุลีที่หุ่นยนต์อาจจะมองข้าม ในทางกลับกัน ผมเห็นว่าคนที่อยู่ในซีกวัฒนธรรม ก็จะต้องปรับตัวมารับรู้เรื่องเทคโนโลยีมากขึ้น ในฐานะเครื่องมือ ที่ช่วยให้เราสามารถทำงานได้ ไม่มีอะไรยากเกินเรียนรู้ และทุกอย่างเรียนรู้ข้ามฟากได้เสมอ เพียงแต่จะเร็วหรือช้า ขึ้นอยู่กับฐานความรู้ที่เรามีอยู่ แต่อย่างไรก็ตามผมก็ยังเชื่อว่าเราคุยกันได้ และควรจะคุยกัน เพราะมีงานมากมายที่ คนซีกเทคโนโลยีควรจะเข้าไปช่วย ลองนึกสิครับว่า บรรพบุรุษของเรา ใช้เทคโนโลยีที่ดีที่สุดในสมัยนั้น ในการเก็บสะสม องค์ความรู้ เรื่องราว และภูมิปัญญามาสู่พวกเราในรูปแบบต่างๆ เช่น บันทึกไว้บนใบลาน สมุดข่อย พับสา ฯลฯ แล้วเราล่ะ คิดจะใช้ปัญญา และเทคโนโลยีที่มีอยู่ทำในสิ่งเดียวกันให้ลูกหลานเราบ้างหรือไม่ สำหรับผม ผมทำโดยไม่ลังเล

    continue reading »

     
     
  • แนวคิดที่ต้องระวัง

    แนวคิดที่ต้องระวัง

    ผมได้รับอีเมลที่ส่งผ่านมาจากเพื่อนๆ อยู่เป็นระยะ ซึ่งก็มีเวลาเปิดบ้าง ไม่มีเวลาเปิดมาดูบ้าง แต่เมื่อวันก่อนนึกอย่างไรไม่ทราบ เปิดเมลส่งต่อมาดูและก็พบหลายๆ เมลที่น่าสนใจ ที่ผมหยิบมาพูดวันนี้ เป็นหนึ่งในเมลส่งต่อเหล่านั้น ที่คิดว่ามีประเด็น ที่น่าสนใจ ซึ่งผมเชื่อว่าเจตนาของภาพนี้ก็คือ การให้กำลังใจต่อผู้ที่ตั้งใจทำอะไรที่ดีๆ แล้วโดนตำหนิ ติเตียน ซึ่งเป็นการบั่นทอนกำลังใจ ของคนที่ตั้งใจดี จนกระทั่งเลิกทำสิ่งที่ดีในที่สุด

    continue reading »

     
     
  • การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการแสดงผลแบบเสมือนจริง ในงานพิพิธภัณฑ์

    การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการแสดงผลแบบเสมือนจริง ในงานพิพิธภัณฑ์

    ทดสอบการแสดงผล

    continue reading »

     
     
  • พิพิธภัณฑ์ดิจิทัล: การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลกับงานพิพิธภัณฑ์

    พิพิธภัณฑ์ดิจิทัล: การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลกับงานพิพิธภัณฑ์

    วันที่ 26 พฤษภาคม 2552 ผมได้ไปบรรยายในหัวข้อ “พิพิธภัณฑ์ดิจิทัล: การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลกับงานพิพิธภัณฑ์” ให้กับเครือข่ายพิพิธภัณฑ์ภาคเหนือ ณ สำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งวัตถุประสงค์ ที่สำคัญของการบรรยายในครั้งนี้คือ การให้ผู้เข้าร่วมสัมมนาเห็นภาพ หรือตัวอย่างการประยุกต์ใช้ เทคโนโลยีดิจิทัล ในการทำงานของพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน เพื่อให้เห็นบทบาทของเทคโนโลยี ในฐานะของเครื่องมือทรงประสิทธิภาพ ที่ทุกคนสามารถทำความเข้าใจ และนำไปใช้งานจริงได้ง่าย ยังผลให้เกิดการทำงานของพิพิธภัณฑ์ที่มีประสิทธิภาพ เป็นทางเลือกของการเป็นแหล่งเรียนรู้ที่สนุก และตอบสนองต่อความต่องการของสังคม

    continue reading »

     
     
  • King Kong Buffet

    King Kong Buffet

    ผมและเก๋มีรสนิยมการรับประทานอาหาร ที่เหมือนกัน 2 อย่างก็คือ 1. ชอบกินอาหารญี่ปุ่น  2. ชอบกินบุฟเฟ่ต์ (เพราะเห็นว่าคุ้มดี กินได้เยอะจนหายอยาก) ดังนั้น วันดีคืนดี ซึ่งจะมีบ่อยๆ เกือบทุกอาทิตย์ ที่เราจะต้องไปกินอาหารญี่ปุ่น ซึ่งร้านประจำก็คือ ร้านคุโรดะ เอกมัย, ร้านโออิชิ เอ็กเพรส ฟิวเจอร์ปาร์ค, ชาบูชิ เซ็นทรัล ลาดพร้าวและแจ้งวัฒนะ แต่บางครั้งก็ไปกินที่ร้านยาโยอิ ไม่จำกัดสาขา ในกรณีทีอยากกิน แต่ไม่ค่อยหิวมากเท่าไหร่ แต่อยู่มาวันหนึ่งเราก็พบ ข้อมูลของร้านบุฟเฟ่ต์เนื้อย่างสไตล์ญี่ปุ่น อยู่ในซอยหลังสวน ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าชิดลม แน่นอนครับ นักชิมจอมตะกล ะอย่างผมและเก๋ ก็ต้องแวะไปทักทายซะหน่อย ในสนนราคาอิ่มละ 450 บาท ซึ่งก็ถือว่าแพงที่สุด ในบรรดาบุฟเฟ่ต์ ที่เราชอบไปทาน แต่ถือว่าไปลองดูเพื่อรู้และเพื่ออิ่ม ก็ลองไปกินดู และก้ไม่ลืมที่จะเก็บภาพอาหารบางส่วนเอามาฝาก ที่นี่ต้องเรียกว่าเป็น สวรรค์เล็กๆ ของคนโปรดเนื้อย่าง ซึ่งเนื้อแต่ละชนิดที่มีให้นั้นเป็นเนื้อคุณภาาพดี รสชาดเกือบใกล้เคียง ร้านบุฟเฟ่ต์เนื้อย่าง ในประเทศญี่ปุ่น ต่างกันนิดหน่่อยที่ความหลากหลาย และคุณภาพของเนื้อ นอกจากนั้น ถ้าใครชอบทานกุ้งหรือปลาหมึก หรือผักสดต่างๆ ก็มีให้เลือกได้พอสมควร ผมแนะนำผักกาดหอม ที่อร่อยและสดดี […]

    continue reading »

     
     
  • อยากได้ดี ต้อง…

    อยากได้ดี ต้อง…

    ผมเองเป็นคนช่างสังเกต และขี้สงสัยอยู่ตลอดเวลา จนหลายคนคิดว่าเป็นโรคจิต ไม่ค่อยเต็ม แต่ถ้ามามองดีๆ ก็จะพบว่ารอบๆ ตัวเรามีอะไรที่คอยสะดุดสายตา สะดุดความคิด สะดุดต่อมสงสัยของเราอยู่ตลอดเวลา และก็อีกหลายๆ ครั้ง ที่ไม่ได้สงสัย แต่ประทับใจ และอยากจดจำสิ่งที่เราไปพบเจอนั้นๆ เอามาบอกต่อกับคนอื่นๆ เช่นเดียวกันกับครั้งนี้ ที่ผมไปเยี่ยมคุณปู่ ที่ต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะสังขารปู่ไม่ไหวแล้วจริงๆ ถึงขนาดต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ อยู่เกือบจะตลอดเวลา ซึ่งในระหว่างขึ้นลิฟต์ไปชั้น 3 ซึ่งเป็นที่ตั้งของแผนกอายุรกรรมชาย ที่ปู่รักษาตัวอยู่นั้น ผมก็สังเกตเห็นว่าในลิฟต์มีป้ายกระดาษ ที่บรรจุข้อคิดที่น่าสนใจติดอยู่ ซึ่งเมื่ออ่านแล้ว ก็ไม่ลังเลที่จะชักภาพมาฝากใครก็ตามที่ผมอาจจะรู้จัก และไม่รู้จัก ที่เผลอเข้ามาอ่านบล็อกของผม ลองอ่าน และคิดดูนะครับ ว่าเขาพูดไว้จริงไหม และเราล่ะเป็นคนแบบไหน คำสอนนี้ได้กระตุกต่อมคิดอะไรของเราบ้าง และจะมีผลให้ตัวเราซึ่งเป็นหน่วยเล็กที่สุด ได้ปรับปรุงแก้ไขอะไบ้าง เพื่อจะเป็นหน่วยเล็กๆ ที่ดี ของหน่วยที่ใหญ่ขึ้น ตั้งแต่ระดับ ครอบครัว ชุมชน สังคมภายนอก ประเทศ และโลกต่อไป อ่านเอาเอง คิดเอาเองละกันนะครับ

    continue reading »

     
     
  • Ubuntu นายแน่มาก

    Ubuntu นายแน่มาก

    ความประทับใจกับระบบปฏิบัติการลินุกซ์รุ่นใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Ubuntu Desktop 8.10 กับการต่อเชื่อมกับเครื่องพิมพ์สุดเก่า HP officejet 4110 all-in-one ที่ต้องลงไดรเวอร์ที่มากับเครื่องพิมพ์ในระบบปฏิบัติการวินโดส์ แถมวันดีคืนดีก็ใช้ได้บ้าง ใช้ไม่ได้บ้าง สร้างความหงุดหงิดหัวใจให้ยิ่งนัก แต่วันนี้ Ubuntu ง่ายกว่าที่คิดเยอะ เจอเครื่องพิมพ์นี้ได้ง่ายๆ แถมพิมพ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เจ๋งจริงๆ

    continue reading »

     
     
  • จริงหรือที่การ์ตูนญี่ปุ่นกำลังกินการ์ตูนไทย?

    คุยกับอาจารย์อู่ทองเรื่อยเปื่อย จากเรื่องงาน การศึกษา มาจนถึงเรื่องวัฒนธรรมแบบไม่รู้ตัว อาจารย์อู่ทองแนะนำการ์ตูนญี่ปุ่นที่อาจารย์โปรดปรานมากมาให้อ่าน และต่อไปถึงประเด็นสำคัญก็คือ การสูญหายไปของการ์ตูนแบบบไทยๆ ที่ผมและอาจารย์ต่างห็นตรงกันว่าการ์ตูนไทยกลายร่างเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นไปซะแล้ว มาอ่านเรื่องราวการสนทนา และมุมมองของผมหลังการสนทนาในครั้งนี้ดีกว่าครับ

    continue reading »