• ปลายหนาวที่เกาหลี ๕ : สองผู้ยิ่งใหญ่แห่งจตุรัสควางฮวามุน

    ปลายหนาวที่เกาหลี ๕ : สองผู้ยิ่งใหญ่แห่งจตุรัสควางฮวามุน

    เมื่อเดินตรงมาเรื่อยๆ จะถึงสี่แยกที่เราจะต้องข้ามถนนไปยังเกาะกลาง ที่เป็นพื้นที่ของจตุรัสความฮวามุน เพื่อไปเคารพ และถ่ายรูปอนุสาวรีย์สองผู้ยิ่งใหญ่แห่งเกาหลี ซึ่งผู้ยิ่งใหญ่ท่านแรกที่เราจะเจอก็คือ ท่านนายพลยี ซุนชินที่ยืนเต๊ะท่า ดูสง่า อยู่บนยอดอนุสาวรีย์สูง ด้านหน้าของอนุสาวรีย์ท่านนายพล จะมีประติมากรรมเรือเต่า ผลงานชิ้นเอกของท่านนายพลวางอยู่ ทางด้านหลังของอนุสาวรีย์ท่านนายพล จะเป็นทางเดินลงไปยังสถานีรถไฟฟ้าควางฮวามุน ถัดจากอนุสาวรีย์ท่านนายพล ก็จะเป็นอนุสาวรีย์พระเจ้าเซจงมหาราช ที่ทรงประทับอยู่บนบันลังก์ โดยมีรูปปั้นสิ่งประดิษย์ของพระองค์ ได้แก่นาฬิกาแดด และมาตรวัดน้ำฝน วางเรียงแถวอยู่ด้านหน้า

    continue reading »

     
     
  • ปลายหนาวที่เกาหลี ๔ : อุ่นเครื่องกันที่พระราชวังถ๊อกซูกุง

    ปลายหนาวที่เกาหลี ๔ : อุ่นเครื่องกันที่พระราชวังถ๊อกซูกุง

    พระราชวังถ็อกซูกุง (พระราชวังแห่งอายุยืนยาวและมั่นคง) ตั้งอยู่หัวมุมของสี่แยก เยื้องๆ กับศาลากลางกรุงโซล ซึ่งตอนที่ไปเขาปิดปรับปรุงอยู่ เคยไปเมื่อหลายปีก่อน มีฉายหนังกลางแปลงให้ดูในสนามหน้าศาลากลางด้วย อารมณ์สนามหลวงบ้านเราดีๆ นี่เอง พระราชวังถ๊อกซูกุงนี้ มีความโดดเด่นเรื่องกำแพงหินที่สวยงาม ทอดตัวโค้งสอดรับกับถนน เป็นปราการที่กั้นระหว่างความทันสมัย ของอาคารและหมู่ตึกสไตล์ตะวันตก กับพระราชวังที่คงสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของชาวเกาหลี

    continue reading »

     
     
  • ปลายหนาวที่เกาหลี ๓ : เข้าที่พักแล้วไปจัดหนักหมูย่างเกาหลี

    ปลายหนาวที่เกาหลี ๓ : เข้าที่พักแล้วไปจัดหนักหมูย่างเกาหลี

    นานเกือบสองชั่วโมงที่เก๋หายเข้าไปใน “ดงฮวาดิวตี้ฟรี” ซึ่งถ้าหายนานไปกว่านี้ ก็ว่าจะไปแจ้งคนหายที่สถานีตำรวจที่อยู่ไม่ไกลนัก ทันใดนั้น เก๋ก็เดินกลับมาพร้อมกับหน้าเครียด คิ้วติดกัน สอบถามได้ความว่า เครียดจัด เพราะจ่ายเงินไปเยอะ จนกระเป๋าเงินเบาไปถนัดตา แต่เอ๊ะ จริงๆ แล้วก็ได้ของมาไม่ใช่รึ? เครียดไมเนี่ย กระเป๋าเบา แต่ของที่หอบหิ้วของพะรุงพะรัง นี่สิ มากซะจนเป็นที่น่าตกใจ เพราะเราเหยียบถิ่นกิมจิยังไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมงเลย ก็เล่นช็อปซะราวกับว่าห้างนี้มันจะล่มสลาย ปานประหนึ่งคนแย่งเติมน้ำมันในวันก่อนน้ำมันขึ้นยังไงยังงั้น พักเหนื่อยสักครู่ เติมพลังด้วยช็อคโกแล็ตร้อนอีกแก้ว แล้วเราก็ได้เวลากลับไปเช็คอินที่ที่พัก ซึ่งก็ไม่ยาก เพียงแค่เดินย้อนกลับไปขึ้นรถไฟฟ้าสาย ๑ ที่สถานีซิตี้ฮอล ตรงสู่สถานีกูโร่ แล้วเดินข้ามถนน เดินขึ้นเนินอีกแป๊บก็ถึงที่พักเรียบร้อย

    continue reading »

     
     
  • ปลายหนาวที่เกาหลี ๒ : Good Morning Seoul

    ปลายหนาวที่เกาหลี ๒ : Good Morning Seoul

    ใช้เวลาในการบินประมาณ ๕ ชั่วโมง เครื่องบินของการบินไทย ก็พาเรามาลงจอด ที่สนามบินอินชอน ประเทศเกาหลี ในเวลา ๖.๓๐ น. สัมผัสแรกเมื่อเดินออกมาตามงวง ที่ทอดเชื่อมระหว่างเครืองบินกับอาคารสนามบิน สัมผัสได้ทันทีถึงความหนาวด้านนอก (บนเครื่องบินได้แจ้งเอาไว้ว่าอุณหภูมิ ณ ตอนนั้น ประมาณ ๐ องศา) การเปลี่ยนผ่านแบบฉับพลันระหว่างเมืองร้อนอย่างเมืองไทย กับเมืองหนาวสุดขั้วอย่างโซล ทำให้แอบกังวลเล็กน้อยว่า ข้าวของเครื่องกันหนาวที่เตรียมมา จะพอต่อการรับมือหรือไม่ แต่มาถึงตอนนี้แล้ว ไม่มีอะไรต้องเสีย เดินหน้าลุยอย่างเดียว เครื่องกันหนาวไม่พอ ก็ซื้อใหม่กันที่นี่แหละ

    continue reading »

     
     
  • ปลายหนาวที่เกาหลี ๑ : การเดินทางครั้งใหม่

    ปลายหนาวที่เกาหลี ๑ : การเดินทางครั้งใหม่

    นานเกือบสี่ปี ที่ไม่เคยเดินทางกลับไปที่เกาหลีอีกเลย นับจากการเดินทางไปนำเสนอบทความทางวิชาการเมื่อช่วงเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๑ ในตอนนั้นได้ลาพักร้อนเพิ่ม เพื่อเดินทางท่องเที่ยวในเกาหลีต่ออีกสองวัน ทั้งๆ ที่อากาศหนาวจับใจ แต่มีความทรงจำดีๆ มากมาย จนตั้งใจเอาไว้ว่าจะกลับมาอีกครั้ง ในแบบที่ไม่มีภาระการทำงานติดตัว มาเพื่อเป็นนักท่องเที่ยว มาเพื่อหาความสุขจริงๆ อีกครั้ง และนับจากวันที่ตั้งใจ จนกระทั่งกลายเป็นฝันที่เป็นจริงอีกครั้งในปี ๒๕๕๕

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 5 : The Final Training Day

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 5 : The Final Training Day

    เช้าวันนี้ตื่นมาพร้อมกับความเหนื่อยล้า ที่ยังคงสะสมมาจากการฝึกอบรมเมื่อวานนี้ และเมื่อเข้าห้องสัมมนา ก็พบว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่มีอาการที่ว่านี้ หลายคนมาด้วยอาการที่ฟ้องออกมาทางใบหน้าที่อิดโรย และสายตา ที่รู้ได้ทันทีเลยว่าเหนื่อยจริงๆ การสัมมนาวันนี้ มีการบรรยายประมาณ 2 ชั่วโมง เป็นการพูดถึงเรื่องของช่องทางในการสื่อสารหลัก (Mainstreaming) การสร้างเครือข่าย (Networking) และกลยุทธ์ในการใช้สื่อ (Media Strategies) ทั้งในรูปแบบดิจิทัลและไม่อยู่ในรูปแบบดิจิทัล และปิดท้ายด้วยกระบวนการในการติดตาม และประเมินผลแผนการสื่อสาร ที่ได้ดำเนินการไป (Monitoring and Evaluation) จบแล้วก็เป็นเบรค พร้อมกับขนมอร่อยๆ ที่พอจะเพิ่มพลังงานให้กับเราได้บ้างเล็กน้อย จากนั้นพวกเราก็ได้รับการบ้านที่ถือว่าหนักที่สุด ในการฝึกอบรมคราวนี้เลยก็ว่าได้ ซึ่งโจทย์ก็คือ ให้ตัวแทนแต่ละประเทศไปคิดว่า ถ้าต้องทำแผนในการสร้างความตระหนัก หรือแผนในการสื่อสารสำหรับการทำงาน ที่เกี่ยวกับมรดกความทรงจำแห่งโลกในประเทศของตนนั้น จะต้องทำอย่างไร ซึ่งจะเริ่มต้นจากการกำหนดปัญหา การกำหนดกลุ่มเป้าหมาย การวิเคราะห์กลุ่มเป้าหมาย กำหนดเป้าหมายของการดำเนินการ และวางแผนการดำเนินการที่สอดคล้องกับปัญหา และกลุ่มเป้าหมายที่ได้กำหนดเอาไว้ในตอนต้น ซึ่งความยากอยู่ตรงที่เราจะต้องคิดกันสดๆ และต่างคนต่างคิดของตัวเอง ลอกกันไม่ได้ จากนั้นก็นำมาสู่การกรอกแบบฟอร์ม และการเตรียมการนำเสนอในช่วงบ่าย

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 4 : อบรมวันที่ 2 กับภารกิจกลุ่ม

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 4 : อบรมวันที่ 2 กับภารกิจกลุ่ม

    วันนี้การฝึกอบรมเริ่มต้นด้วยเกม โดยเป็นการล้อมวง แล้ววิทยากรก็เขียนคำถามบนกระดาษ แผ่นละคำถาม แล้วปั้นรวมกันคล้ายกระหล่ำปลี จากนั้นก็ห้เปิดเพลง แล้วส่งต่อกระหล่ำกระดาษนั้นไปรอบวง และถ้ากระหล่ำก้อนนี้หยุดที่ใคร ก็จะต้องแกะเอากระดาษแผ่นนอกสุดออกมา แล้วอ่านคำถามดังๆ พร้อมตอบคำถามนั้นให้เพื่อนๆ ได้ยิน ถ้าใครตอบไม่ได้ ก็อนุญาตให้เพื่อช่วยตอบได้ ก็ตื่นเต้นดีครับ สรุปว่างานนี้ผู้เข้าอบรมจากต่างประเทศทุกคน โดนคำถามหมดทุกคนครับ สำหรับการฝึกอบรมในวันนี้เรื่องหลักๆ ก็คือ การกำหนดกลุ่มเป้าหมายของการสื่อสาร และการกำหนดปัญหา และแนวทางในการแก้ไขปัญหา (Audience Identification and Problem Formulation) ซึ่งขั้นตอนหลักก็คือ เราจะต้องกำหนดกลุ่มเป้าหมายของเราก่อนครับ ว่ากลุ่มเป้าหมายที่เราต้องการจะสื่อสารด้วยเป็นใคร ปัญหาที่เป็นอยู่นั้นคืออะไร เพื่อจะนำข้อมูลนี้ไปออกแบบแนวทาง ในการแก้ไขปัญหาที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไปครับ จริงๆ แล้ว ขั้นตอนนี้ หลายๆ คนอาจจะรู้จักในชื่อของกระบวนการวิคราะห์กลุ่มผู้ฟัง หรือกลุ่มเป้าหมาย (Audiences Analysis) ซึ่งเป็นกระบวนการที่สำคัญ ที่จะต้องทำก่อนการออกแบบและพัฒนาสื่อ ซึ่งการสื่อสารที่มีประสิทธิผล ก็คือการสื่อสารไปยังกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้อง ในรูปแบบ และช่องทางที่ถูกต้องหรือเหมาะสม

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 3 : Manila Bay Dinner Cruise

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 3 : Manila Bay Dinner Cruise

    การสัมมนาวันแรก ซึ่งจริงๆ ถือว่าเป็นวันที่เบาที่สุดในการสัมมนาสามวันที่ฟิลิปปินส์ มาเสร็จสิ้น เอาช่วงเกือบห้าโมงครึ่ง ซึ่งหลังจากนั้นทุกคนมีเวลาแค่ 10 นาทีในการเอาสัมภาระไปเก็บบนห้องพัก และมาพร้อมกันทีล็อบบี้ เพื่อไปทานข้าวเย็นด้วยกันบนเรือ เป็นการรับประทานอาหาร พร้อมชมความสวยงามของพระอาทิตย์ตกดิน รอบอ่าวมะนิลา เรือนี้มีชื่อว่า Manila Bay Dinner Cruise ซึ่งจริงๆ ถ้าเราเลิกเร็วกว่านี้ ก็คงพอจะทันเห็นแสงสุดท้ายในขณะที่อยู่บนเรือ แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเสียหายครับ เห็นพระอาทิตย์ตกน้้ำได้เหมือนกันครับ ภาพที่เห็นสวยมากเลยครับ แต่งานนี้ผมไม่ได้เอากล้องถ่ายภาพที่มักจะเอาไปเวลาไปต่างประเทศ เนื่องด้วยไม่คิดว่าจะไปถ่ายรูปที่ไหนเหมือนเวลาไปที่อื่นๆ ดังนั้น ภาพที่ออกมาตลอกทริบนี้ จึงไม่ค่อยจะได้อย่างใจ และไม่ชอบใจเอาเสียเลยครับ ก็คัดมาเท่าที่คิดว่าพอทนดูได้ มาเผื่อให้ท่านผู้อ่านดูกันครับ

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 2 : พิธีเปิดและเพื่อนร่วมห้องเรียน

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 2 : พิธีเปิดและเพื่อนร่วมห้องเรียน

    วันที่ 1 มีนาคม 2553 เป็นวันแรกของการฝึกอบรม ซึ่งนับเป็นวันที่รอคอย เพราะก่อนหน้านี้ได้แต่การสอบถาม ผ่านทางอีเมลมายังทีมประสานงาน รวมทั้งค้นข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ต เพื่อนำไปเป็นข้อมูลป้อนเข้าสู่สมอง และจินตนาการไปต่างๆ นาๆ ว่าห้องเรียนจะเป็นอย่างไร การเรียนจะเป็นอย่างไร จะสนุกเหมือนกับที่ไปเรียนที่ญี่ปุ่นไหม ซึ่งวันนี้ทุกอย่างก็ถูกเฉลยออกมา ซึ่งสภาพห้องเรียน พิธีเปิด การเรียนทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฎิบัติ การจัดเบรก และการรับผระทานอาหารกลางวัน อยู่ในห้องเดียวกันหมดครับ แต่ก็มีการแบ่งพื้นที่ไว้เป็นสัดเป็นส่วนแบบง่ายๆ ด้วยการใช้พาร์ติชั่นมากั้น ห้องเรียนนี้เป็นห้องจัดงานประชุมที่อยู่ชั้นที่หนึ่งของโรงแรม ชั้นเดียวกับล็อบบี้นั่นแหละครับ การจัดห้องก็เหมือนการจัดทั่วๆ ไป ไม่ได้แตกต่างจากบ้านเราเท่าไหร่ ส่วนอาหารเบรกก็อย่างใหญ่ เรียกว่ากินแล้วอิ่มเหมือนกินข้าวครับ อาหารกลางวันก็แตกต่างจากบ้านเราไม่มากนัก มีข้าวเหมือนบ้านเราเป๊ะเลยครับ แต่กับข้าวจะเน้นไปทางเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะเนื้อวัวของที่นี่ น่าจะเป็นอาหารโปรดของเขาเลยครับ แต่ก็อร่อยดีครับ ทานกับข้าวกำลังดี ทานเปล่าๆ จะเค็มไปนิดครับ

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 1 : ถึงฟิลิปปินส์แล้วครับ

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 1 : ถึงฟิลิปปินส์แล้วครับ

    เป็นเวลากว่าสามชั่วโมงที่ต้องนั่งเครื่องบิน ที่มีลักษณะการบินแบบเรือแล่น คือ บินแบบโคลงเคลงไปมาเป็นช่วงๆ เนื่องจากสภาพอากาศไม่ดี เพื่อเข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการที่ประเทศฟิลิปปินส์ ที่จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 1-3 มีนาคม 2553 ในหัวข้อ “Training Workshop on MoW Awareness-Raising and Advocacy for National MoW Committee and Young Associates in Asia and the Pacific” ซึ่งผมได้รับเลือกจากคณะกรรมการแห่งชาติ ว่าด้วยแผนงานความทรงจำแห่งโลก (The Thai National Committee on Memory of the World Programme of UNESCO) ด้วยเหตุผลว่าดูเหมือนว่าจะเด็กที่สุด และคณะกรรมการอยากได้เลือดใหม่ไปเรียนรู้ และพอจะหวังได้ว่าน่าจะนำความรู้กลับมาช่วยงานของคณะกรรมการฯ ได้ ซึ่งถือว่าเป็นการเดินทางที่ฉุกละหุกมาก ตั้งแต่ทราบเรื่อง เตรียมตัวก่อนไป เตรียมข้อมูล ซึ่งจะต้องทำการบ้านมากมาย เนื่องจากงานในส่วนของคณะกรรมการแห่งชาติ ว่าด้วยแผนงานความทรงจำแห่งโลก ไม่ใช่งานหลักของผม และก็ได้พบว่าข้อมูลการทำงานของคณะกรรมการแห่งชาติฯ ไม่ได้หามาได้ง่ายๆ เลย นอกจากความยากในการหา […]

    continue reading »