อินซาดงในวันที่วุ่นวายอินซาดงในวันที่วุ่นวาย

จากวัดโชเกซา เราเดินข้ามถนนที่ทางม้าลายหน้าวัด จากนั้นจึงเดินไปทางขวามือ ไม่เกิน ๑๐๐ เมตร เราก็เลือกเดินเลี้ยวซ้ายเข้าไปในซอยเล็กๆ ที่เห็นหลายๆ คนเดินเข้าไป เพราะคาดว่าน่าจะพาเราทะลุอินซาดงได้ ซอยเล็กๆ ที่ว่านี้ ถ้าเดินเข้าไปประมาณ ๒๐ เมตร ก็จะเห็นร้านอาหารอิตาลีชื่อ AGIO อยู่ทางขวามือ ผนังของร้าน ก่อด้วยอิฐ เปลือยสีส้มสวยงามแบบคลาสสิค ตัดกับกันสาดสีเขียว มีป้ายรูปเหยือกเบียร์ติดโฆษณาอยู่ที่ต้นไม้หน้าร้าน สังเกตเห็นว่าทุกคนที่เดินผ่านถนนเส้นนี้ ไม่ว่าจะเดินเข้า หรือเดินออก จะต้องเหลียวไปมองร้านนี้ เพราะสวยสะดุดตาจริงๆ

ร้านอาหารอิตาลีชื่อ AGIOร้านอาหารอิตาลีชื่อ AGIO

เดินไปตามทางไม่นานนักก็จะพบสัญญาณว่าเราน่าจะเข้าใกล้อินซาดงแล้ว นั่นคือ สังเกตเห็นอาคารรูปร่างสวยงาม มีดีไซน์ที่เก๋ไก๋ ตั้งอยู่สองข้างทาง และร้านค้าที่ขายของส่วนใหญ่นั้นจะขายพวกเฟอร์นิเจอร์ ของสะสม ของแต่งบ้านที่เน้นดีไซน์ทั้งแบบทันสมัย และแบบคลาสสิคในสไตล์เกาหลี และก็เป็นอย่างที่เราคิดจริงๆ เมื่อเราเดินมาทะลุกลางถนนอินซาดง ที่เบื้องหน้าคือ SSamziegil ห้างยอดนิยมในย่านอินซาดง ห้างนี้มีทั้งหมด ๖ ชั้น เป็นชั้นที่อยู่เหนือพื้นดิน ๔ ชั้น และเป็นชั้นที่อยู่ใต้ดิน ๒ ชั้น ที่ห้างนี้มีการออกแบบให้ทางเดิน ในแต่ละชั้นเป็นทางลาดเอียง ที่ผู้เดินจะถูกบังคับให้เดินผ่านทุกร้านไปโดยปริยาย ที่นี่ปกติคนเยอะอยู่แล้ว ยิ่งเป็นวันเสาร์ อาทิตย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งวันนี้ที่คนเยอะแยะมากมาย ทั้งคนบนถนนที่เดินผ่านหน้าเราไปมา และคนบนทางลาดของห้าง เยอะพอๆ กัน จนในบางขณะ น่าจะใช้คำว่า “ไหล” แทนคำว่าเดินได้เลย

SSamziegilSSamziegil

SSamziegilSSamziegil

จอทัชสกรีนที่ถ่ายรูปได้และเขียนข้อความส่งออกไปได้ แต่ไม่เคยถึงจอทัชสกรีนที่ถ่ายรูปได้และเขียนข้อความส่งออกไปได้ แต่ไม่เคยถึง

ด้วยเพราะคนเยอะมากที่ SSamziegil ทำให้เราได้แต่ยืนมอง และเดินอยู่แต่ร้านค้านด้านล่าง โดยไม่คิดจะไปเพิ่มจำนวนคนบนตึก มองไปรอบๆ พบว่าร้านที่คนนิยมมากๆ ถึงขนาดเข้าแถวยาวเหยียด ก็คือร้านรับวาดภาพเหมือน ภาพล้อเลียน เห็นทุกคนเข้าแถวอย่างมีความสุข มีแต่รอยยิ้ม และเฝ้ารอให้ถึงคิวที่จะได้ภาพสวยจากศิลปิน ถัดจากร้านรับวาดภาพ ที่อยู่ไม่ห่างจากทางเข้าห้างนัก เราเห็นคนออกันแน่นบริเวณบันได ก็เลยเดินเข้าไปดู พบว่าเขากำลังเล่นถ่ายรูปและส่งข้อความจากจอทัชสกรีน ที่แปะอยู่ที่ผนังของบันได เราก็เลยไปเข้าแถวรอถ่ายรุปกับเขามั่ง พอถ่ายเสร็จก็เขียนข้อความแล้วส่งออกทางอีเมล พอส่งเสร็จแล้ว เราก็มาเช็คเมลจาก ipad ก็ยังไม่เห็นเมลมา และนับจากวันที่ส่งจนถึงวันที่เขียนบทความนี้ เราไม่เคยได้รูปเรา ที่ส่งจากเครื่องนั้นเลย

อินซาดงในวันคนเยอะอินซาดงในวันคนเยอะ

วันนี้เป็นวันที่อินซาดงหนาแน่นไปด้วยผู้คน ทั้งมากับเพื่อน ทั้งมากับคนรัก สังเกตเห็นคู่หนุ่มสาวเขาให้ดอกไม้กัน ดูมีความสุขในบรรยากาศที่กำลังเย็นสบาย เราออกจาก SSamziegil เก๋ก็แยกไปดูของกิ๊บเก๋ในร้านแห่งหนึ่ง ในขณะที่ผมเดินไปดูอุปกรณ์วาดภาพ กะว่าน่าจะพบพู่กันสวยๆ จะได้ซื้อเอาไว้สะสม แต่กลับพบแต่พู่กันกลมแบบเกาหลี กับครกกระเบื้อง รวมทั้งสีก้อนที่เอาไว้สำหรับมาบดผสมกับน้ำ เพื่อวาดภาพ เสียดายที่ผมไม่รู้วิธีการของเขา และพูดกันก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่งั้นจะซื้อมาลองใช้ดู ผมเดินเกักัอยู่ในร้านนั้นพักนึง จนแน่ใจว่าเราไม่มีอะไรจะซื้อในร้านนี่แน่ ก็เลยเดินออกจากร้าน มายืนมองดูความวุ่นวายของผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมา เข้าร้านนั้น ออกร้านนี้ แลดูวุ่นวายไปหมด

อินซาดงในวันคนเยอะอินซาดงในวันคนเยอะ

ในขณะที่ยืนมองผู้คนเพลินๆ อยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นซอยเล็กๆ ฝั่งตรงข้ามที่อยู่ไม่ห่างจากร้านขายพู่กันนัก แรกเลยเห็นแสงอาทิตย์ยามบ่ายลอดออกมาเป็นลำดูสวยดี แต่พอเดินไปถึงปากซอยก็เห็นความสงบเงียบในแบบที่แตกต่างโดยเส้นเชิงกับบรรยากาศในถนนสายหลักของอินซาดง ผมไม่รอช้า งัดกล้องออกมาจากกระเป๋า ลองส่งและจัดมุมภาพ แล้วยืนรอจังหวะให้ตัวละครเข้ามาในตำแหน่งที่ต้องการ แล้วจึงลั่นชัตเตอร์ ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายครั้ง จนได้ภาพที่มีทั้งตัวละคร และแสงอย่างที่ต้องการ สิ่งที่อยากสื่อสารก็คือความแตกต่างของถนนสายเล็กๆ ที่อยู่ห้างเพียงแค่ก้าวจากถนนสายยอดนิยม ที่เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวท้องถิ่น และนักท่องเที่ยวจากนานาชาติ

ถนนสายสงบที่แยกจากถนนหลักที่วุ่นวายถนนสายสงบที่แยกจากถนนหลักที่วุ่นวาย

เมื่อเก๋ออกมาจากร้านขายองเราเลือกเดินต่อไปเรื่อยๆ ในถนนสายนี้ แล้วสายตาเราก็ต้องหยุดอีกครั้งที่แถวของผู้คนที่ต่อคิวเพื่อซื้อขนมที่ดูไกลๆ เหมือนแป้งทอดธรรมดาๆ ที่อินซาดงนี่มีร้านแบบนี้หลายร้าน และเกือบทุกร้านคนต่อแถวเยอะมาก จนแอบคิดว่า นี่เจ้าของร้านจ้างคนพวกนี้มาเข้าแถวหรือเปล่าเนี่ย ไม่ว่าจะอย่างไร เมื่อเราไม่รู้ เราก็เห็นตรงกันว่า น่าจะลองกินดูสักครั้ง ว่าแล้วก็เดินไปต่อแถวอันยาวเพื่อรอซื้อมากินกันคนละชิ้น รสชาดของขนมนี้ออกหวานนิดๆ มีไส้ด้วย แต่ไม่รู้ว่าอะไร กินเยอะๆ แล้วจะต้องเลี่ยนแน่ๆ จะว่าอร่อยก็อร่อย แต่ไม่น่าจะอร่อยขนาดเข้าแถวกันยาวขนาดนี้นี่นา หรือลิ้นเราสองคนแปลกๆ ถึงกินขนมสุดฮิต ไม่อร่อยเหมือนชาวบ้านเขา เราเดินไปกินไปเรื่อยๆ จนถึงสุดทางถนน ที่บรรจบกับถนนสายหลัก เราเลือกที่จะอำลาอินซาดง ด้วยการกินอุด้งสไตล์เกาหลีกันคนละไม้ ซดน้ำซุปรสอร่อยร้อนๆ กันคนละถ้วย แล้วเดินต่อไปขึ้นรถไฟฟ้า เพื่อไปที่เมียงดง  ที่เราจะเดินทางด้วยเท้าขึ้นเขาต่อไป เพื่อปฏิบัติภารกิจลับกันบนยอดเขานัมซาน

แถวคนยาวที่หน้าร้านแป้งทอดที่อินซาดงแถวคนยาวที่หน้าร้านแป้งทอดที่อินซาดง

ร้านขนมแป้งทอดที่อินซาดงร้านขนมแป้งทอดที่อินซาดง

ร้านเครื่องดื่มที่อยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีคนต่อแถว เราเลยไม่กินร้านเครื่องดื่มที่อยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีคนต่อแถว เราเลยไม่กิน

 

Tags: , , , , , , ,