วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะอยู่ที่กรุงโซล และจะต้องลาจากกลับไปบ้านเกิดเมืองนอนในวันรุ่งขึ้น ถึงจะเป็นวันสุดท้ายแต่ก็เป็นวันที่มีความสำคัญ เนื่องจากเราสองคนมีภารกิจสำคัญรอคอยอยู่ และถือว่าเป็นภารกิจที่เป็นเป้าหมายสำคัญของการมาเกาหลีครั้งนี้เลยก็ว่าได้ จริงๆ เราจะสบายและกดดันน้อยกว่านี้ ถ้าเราสามารถทำภารกิจนี้ได้สำเร็จเมื่อเย็นวาน แต่ปรากฏว่าเราต้องพบกับปัญหา เนื่องจากไม่คิดว่าคนที่ขึ้นหอคอย N. Seoul Tower จะมากมายมหาศาสลขนาดนั้น ทำให้วันนี้เราอยู่ในสภาวะที่ถอยไม่ได้ อย่างไรก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จให้ได้ ด้วยเหตุนี้ เราจึงเริ่มต้นวันหนาวๆ ด้วยการกินก่อนเลย ตามความเชื่อของเราว่ากองทัพ เดินได้ด้วยท้อง

เกี๊ยวซ่ายักษ์เกี๊ยวซ่ายักษ์

พีบิมบับพีบิมบับ

หลังจากที่หนังท้องตึงกันจนเปล่ง ก่อนที่หนังตาจะเริ่มหย่อน เราทั้งสองเลยต้องรีบเผ่นออกจากร้านอาหารที่อยู่ในสถานีรถไฟฟ้า เพื่อขึ้นรถไฟฟ้ามุ่งหน้าสู่เมียงดง ที่เป็นจุดตั้งต้นของการขึ้นยอดหอคอย N. Seoul Tower ระหว่างการเปลี่ยนสายรถไฟฟ้าที่สถานีหนึ่ง เราก็เดินช็อปปิ้งของถูก คราวนี้แจ็คพ็อตครับ ได้เสื้อกันหนาวแสนอุ่น ราคาเบาเบา มากันคนละตัว จากนั้นไม่นานนักเราก็มาถึงเมียงดง เดิมทีตอนแรกเราจะเดินขึ้นเขาไปตามเส้นทางเก่า แต่เก๋มันตาไว หันไปเห็นรถตู้คันเล็กสีเขียวเหลือง เหมือนแท็กซี่บ้านเรา จอดอยู่หน้าตึกใกล้ๆ กับทางเดินขึ้นเขา ที่สำคัญข้างๆ รถตู้มีตัวอักษรว่า Namsan Cable Car ซึ่งนั่นก็คือที่ที่เราจะไปขึ้นกระเช้าเพื่อขึ้นหอคอยนัมซาน โดยไม่รอช้า เราก็เดินเข้าไปถามพี่คนขับ แล้วก็ต้องยิ้มหน้าบาน ร้องเย้ออกมาดังๆ วันนี้เราไม่ต้องเดินขึ้นเขาอีกแล้วจ้าาาา

รถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซานที่จอดรถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซาน

รถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซานหน้าตารถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซาน

สภาพภายในรถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซานสภาพภายในรถตู้ฟรีขึ้นเขานัมซาน

นั่งรอในรถตู้สักพัก พอได้เวลารถตู้ก็พาเราขึ้นเขามาจอดที่สถานีกระเช้าขึ้นยอดเขานัมซาน วันนี้คนไม่เยอะเหมือนเมื่อวาน ทำให้เริ่มมีความมั่นใจมากขึ้นในการปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ เราเริ่มต้นที่การเดินเข้าไปในอาคาร เพื่อขึ้นบันไดไปที่ชั้นขายตั๋วขึ้นกระเช้า จำไม่ได้ล่ะว่าชั้นสองหรือชั้นสาม แต่ถ้าเจอห้องขายตั๋วก็ชั้นนั้นล่ะ และชั้นเหนือขึ้นไปจะเป็นที่ขึ้นกระเช้า สภาพภายในห้องขายตั๋ว ไม่ได้กว้างขวางหรือดูล้ำผิดปกติ แต่กลับกันดูธรรมดามากๆ มีช่องขายตั๋วอยู่สองช่อง มีคนเข้ามาซื้อตั๋วไม่มาก แต่มากันเรื่อยๆ ไม่อยากนึกภาพเลยเวลาที่คนเยอะๆ จะเป็นยังไง เราซื้อตั๋วแบบไป-กลับ เพราะเราตั้งใจแล้วว่าขึ้นกระเช้าก็ควรจะลงด้วยกระเช้า ไม่เดินลงมาแน่ๆ เพราะอากาศหนาวเหลือเกิน

สภาพในห้องขายตั๋วขึ้นกระเช้าสภาพในห้องขายตั๋วขึ้นกระเช้า

ตั๋วแบบไป-กลับตั๋วแบบไป-กลับ

หลังจากได้ตั๋วมาเราก็เดินขึ้นไปอีกชั้นเพื่อไปขึ้นกระเช้า หางแถวอยู่ตรงขั้นบันไดนั่นแหละครับ กระเช้าก็มาเรื่อยๆ รอประมาณสักสิบห้านาที เราก็ได้ขึ้นกระเช้าสมใจ กระเช้านี้ไม่ได้ขึ้นแค่สองคนนะครับ ขึ้นกันมาครั้งละเยอะๆ เลยล่ะครับ แต่ไม่ได้หันไปนับ เพราะจองที่ตรงกระจกด้านหน้า เพื่อถ่ายรูปวิวมุมสูง เมื่อคนเต็ม กระเช้าก็ค่อยๆ เลื่อนขึ้นเขา สูง แต่ไม่น่าตื่นเต้น วิวข้างล่างดูแห้งๆ คิดว่าถ้ามาช่วงใบไม้เปลี่ยนสีก็จะสวยมาก คิดอยากจะมาตอนหน้าหนาว ที่มีหิมะเหมือนกัน คงขาวโพลนสวยไปอีกแบบ แต่ไม่รู้ว่าตอนนั้นกระเช้าจะยังทำงานอยู่หรือไม่นะครับ กระเช้าพาเราค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นไปบนยอดเขา พร้อมกับความมั่นใจ และกำลังใจที่มากขึ้น ในการปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ …วันนี้เสร็จแน่

กระเช้าขณะขึ้นเขานัมซานกระเช้าขณะขึ้นเขานัมซาน

 

 

Tags: , , , , , , , , ,