• ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๑๐) – เพียงชายคนนี้เป็นอาจารย์พิเศษ

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๑๐) – เพียงชายคนนี้เป็นอาจารย์พิเศษ

    “เพียงชายคนนี้เป็นอาจารย์พิเศษ” เขียนโดยคุณคันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง ที่มีลักษณะงานเป็นการเล่าประสบการณ์ ในการเป็นอาจารย์พิเศษ ที่อ่านแล้วจะได้รับรู้เรื่องราว ความคิด หรือประสบการณ์ของคนเป็นอาจารย์ ใครที่คิดจะเป็นอาจารย์พิเศษ หรือใครที่กำลังจะเป็นอาจารย์พิเศษ ถ้าสามารถหามาอ่านได้ ผมก็ขอแนะนำ

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๙) – Sketch Your World

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๙) – Sketch Your World

    ทุกๆ ก้าวที่เดิน ทุกๆ หน้าที่อ่าน และทุกๆ ทักษะที่เพิ่มขึ้น การตื่นเต้นกับความรู้ใหม่ที่ถูกเปิดเข้ามาสู่สมอง และนำไปสู่ความสามารถในการทำได้ ปฏิบัติได้ มันทำให้ผมมีความสุข และไม่เคยรู้สึกเหนื่อยกับการอ่านหนังสือเล่มนี้เลย

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๘) – Watercolor Painting I การเขียนภาพสีน้ำ

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๘) – Watercolor Painting I การเขียนภาพสีน้ำ

    ผมยังจำวันแรกของการเรียนได้ วันที่ผมก้าวจากความไม่กล้า ความกลัวในการจะเดินตามความฝันในการวาดภาพ ไปสู่เส้นทางที่จะทำความฝันให้เป็นจริงในที่สุด และแน่นอนครับว่าหนังสือเล่มนี้ ถือเป็นหนังสือที่เปลี่ยนแปลงชีวิตผมมากที่สุดอีกเล่มหนึ่งครับ

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๗) – เล่าเท่าที่รู้

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๗) – เล่าเท่าที่รู้

    เล่าเท่าที่รู้ เป็นหนังสือที่รวบรวมบทความเชิงวิเคราะห์ วิพากษ์ และวิจารณ์เศรษฐกิจ ทั้งของประเทศไทย และเศรษฐกิจของโลก จากคอลัมน์ “สีซอให้ควายฟัง” และ “เท่าที่รู้” จากหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ โดยเน้นที่ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับวิกฤตเศรษฐกิจโลก และผลกระทบต่อเศรษฐกิจไทย

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๖) – เขาว่าผมคือมืออาชีพ

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๖) – เขาว่าผมคือมืออาชีพ

    สิ่งที่ทำให้หนังสือเล่มนี้ถูกจัดอยู่ในทำเนียบหนังสือในความทรงจำของผม และนำมาซึ่งการซื้อหนังสืออีกหลายเล่มของคุณสุจินต์ จันทร์นวล ก็คือการที่หนังสือเล่มนี้ช่วยให้เรามีมุมมองอื่นๆ ที่ไม่ใช่เพียงแค่หมุนซ้าย หมุนขวา มองหน้า หรือมองหลังเท่านั้น แต่ทำให้เรามองในมุมที่คนธรรมดา ที่ผ่านประสบการณ์ชีวิต ผ่านประสบการณ์ในการทำงานน้อยๆ อย่างเราไม่เคยนึกถึง

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๔) – รู้ทันทักษิณ

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๔) – รู้ทันทักษิณ

    และผมคิดว่าไม่ใช่แค่เรื่องความตื่นตัวต่อความสนใจทางการเมือง แต่ประเด็นสำคัญที่ผมคิดว่าต้องจัดหนังสือเล่มนี้เข้าอยู่ในชั้นของหนังสือในความทรงจำ ก็คือ การทำให้เกิดลักษณะนิสัยที่จะเป็นผู้ฟัง ไม่ใช่แค่เพียงฟังอย่างเดียว แต่ก็จะตั้งตั้งคำถามต่อเรื่องที่ฟังมาเสมอว่าจริงหรือไม่

    continue reading »

     
     
  • ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๓) – ใบไม้เปลี่ยนสีที่ยุโรป

    ๑๐ เล่มในความทรงจำ (๓) – ใบไม้เปลี่ยนสีที่ยุโรป

    ใบไม้เปลี่ยนสีที่ยุโรป ถือเป็นเล่มแรกของหนังสือประเภทสารคดีท่องเที่ยว ที่ผมอ่าน และเป็นเล่มแรกที่ทำให้ผมหันไปมอง หันไปหยิบ ซื้อ และอ่านหนังสือในกลุ่มนี้อีกหลายเล่มถัดมาจวบจนปัจจุบัน รวมทั้งทำให้การเดินทางท่องเที่ยวของผมในทุกๆ ครั้ง จะมีการเก็บเรื่องราวต่างๆ มาเล่าสู่กันฟัง

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 5 : The Final Training Day

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 5 : The Final Training Day

    เช้าวันนี้ตื่นมาพร้อมกับความเหนื่อยล้า ที่ยังคงสะสมมาจากการฝึกอบรมเมื่อวานนี้ และเมื่อเข้าห้องสัมมนา ก็พบว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่มีอาการที่ว่านี้ หลายคนมาด้วยอาการที่ฟ้องออกมาทางใบหน้าที่อิดโรย และสายตา ที่รู้ได้ทันทีเลยว่าเหนื่อยจริงๆ การสัมมนาวันนี้ มีการบรรยายประมาณ 2 ชั่วโมง เป็นการพูดถึงเรื่องของช่องทางในการสื่อสารหลัก (Mainstreaming) การสร้างเครือข่าย (Networking) และกลยุทธ์ในการใช้สื่อ (Media Strategies) ทั้งในรูปแบบดิจิทัลและไม่อยู่ในรูปแบบดิจิทัล และปิดท้ายด้วยกระบวนการในการติดตาม และประเมินผลแผนการสื่อสาร ที่ได้ดำเนินการไป (Monitoring and Evaluation) จบแล้วก็เป็นเบรค พร้อมกับขนมอร่อยๆ ที่พอจะเพิ่มพลังงานให้กับเราได้บ้างเล็กน้อย จากนั้นพวกเราก็ได้รับการบ้านที่ถือว่าหนักที่สุด ในการฝึกอบรมคราวนี้เลยก็ว่าได้ ซึ่งโจทย์ก็คือ ให้ตัวแทนแต่ละประเทศไปคิดว่า ถ้าต้องทำแผนในการสร้างความตระหนัก หรือแผนในการสื่อสารสำหรับการทำงาน ที่เกี่ยวกับมรดกความทรงจำแห่งโลกในประเทศของตนนั้น จะต้องทำอย่างไร ซึ่งจะเริ่มต้นจากการกำหนดปัญหา การกำหนดกลุ่มเป้าหมาย การวิเคราะห์กลุ่มเป้าหมาย กำหนดเป้าหมายของการดำเนินการ และวางแผนการดำเนินการที่สอดคล้องกับปัญหา และกลุ่มเป้าหมายที่ได้กำหนดเอาไว้ในตอนต้น ซึ่งความยากอยู่ตรงที่เราจะต้องคิดกันสดๆ และต่างคนต่างคิดของตัวเอง ลอกกันไม่ได้ จากนั้นก็นำมาสู่การกรอกแบบฟอร์ม และการเตรียมการนำเสนอในช่วงบ่าย

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 4 : อบรมวันที่ 2 กับภารกิจกลุ่ม

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 4 : อบรมวันที่ 2 กับภารกิจกลุ่ม

    วันนี้การฝึกอบรมเริ่มต้นด้วยเกม โดยเป็นการล้อมวง แล้ววิทยากรก็เขียนคำถามบนกระดาษ แผ่นละคำถาม แล้วปั้นรวมกันคล้ายกระหล่ำปลี จากนั้นก็ห้เปิดเพลง แล้วส่งต่อกระหล่ำกระดาษนั้นไปรอบวง และถ้ากระหล่ำก้อนนี้หยุดที่ใคร ก็จะต้องแกะเอากระดาษแผ่นนอกสุดออกมา แล้วอ่านคำถามดังๆ พร้อมตอบคำถามนั้นให้เพื่อนๆ ได้ยิน ถ้าใครตอบไม่ได้ ก็อนุญาตให้เพื่อช่วยตอบได้ ก็ตื่นเต้นดีครับ สรุปว่างานนี้ผู้เข้าอบรมจากต่างประเทศทุกคน โดนคำถามหมดทุกคนครับ สำหรับการฝึกอบรมในวันนี้เรื่องหลักๆ ก็คือ การกำหนดกลุ่มเป้าหมายของการสื่อสาร และการกำหนดปัญหา และแนวทางในการแก้ไขปัญหา (Audience Identification and Problem Formulation) ซึ่งขั้นตอนหลักก็คือ เราจะต้องกำหนดกลุ่มเป้าหมายของเราก่อนครับ ว่ากลุ่มเป้าหมายที่เราต้องการจะสื่อสารด้วยเป็นใคร ปัญหาที่เป็นอยู่นั้นคืออะไร เพื่อจะนำข้อมูลนี้ไปออกแบบแนวทาง ในการแก้ไขปัญหาที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไปครับ จริงๆ แล้ว ขั้นตอนนี้ หลายๆ คนอาจจะรู้จักในชื่อของกระบวนการวิคราะห์กลุ่มผู้ฟัง หรือกลุ่มเป้าหมาย (Audiences Analysis) ซึ่งเป็นกระบวนการที่สำคัญ ที่จะต้องทำก่อนการออกแบบและพัฒนาสื่อ ซึ่งการสื่อสารที่มีประสิทธิผล ก็คือการสื่อสารไปยังกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้อง ในรูปแบบ และช่องทางที่ถูกต้องหรือเหมาะสม

    continue reading »

     
     
  • เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 3 : Manila Bay Dinner Cruise

    เมื่อผมไปอบรมที่ฟิลิปปินส์ 3 : Manila Bay Dinner Cruise

    การสัมมนาวันแรก ซึ่งจริงๆ ถือว่าเป็นวันที่เบาที่สุดในการสัมมนาสามวันที่ฟิลิปปินส์ มาเสร็จสิ้น เอาช่วงเกือบห้าโมงครึ่ง ซึ่งหลังจากนั้นทุกคนมีเวลาแค่ 10 นาทีในการเอาสัมภาระไปเก็บบนห้องพัก และมาพร้อมกันทีล็อบบี้ เพื่อไปทานข้าวเย็นด้วยกันบนเรือ เป็นการรับประทานอาหาร พร้อมชมความสวยงามของพระอาทิตย์ตกดิน รอบอ่าวมะนิลา เรือนี้มีชื่อว่า Manila Bay Dinner Cruise ซึ่งจริงๆ ถ้าเราเลิกเร็วกว่านี้ ก็คงพอจะทันเห็นแสงสุดท้ายในขณะที่อยู่บนเรือ แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเสียหายครับ เห็นพระอาทิตย์ตกน้้ำได้เหมือนกันครับ ภาพที่เห็นสวยมากเลยครับ แต่งานนี้ผมไม่ได้เอากล้องถ่ายภาพที่มักจะเอาไปเวลาไปต่างประเทศ เนื่องด้วยไม่คิดว่าจะไปถ่ายรูปที่ไหนเหมือนเวลาไปที่อื่นๆ ดังนั้น ภาพที่ออกมาตลอกทริบนี้ จึงไม่ค่อยจะได้อย่างใจ และไม่ชอบใจเอาเสียเลยครับ ก็คัดมาเท่าที่คิดว่าพอทนดูได้ มาเผื่อให้ท่านผู้อ่านดูกันครับ

    continue reading »