วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนสีน้ำที่เพาะช่าง แต่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกดราม่าแต่อย่างใด ทั้งนี้เพราะเตรียมตัวที่จะชำระเงิน เพื่อเรียนต่อไว้แล้ว ผมยังรุ้สึกดี มีความสุขที่ได้วาดภาพทุกอาทิตย์ ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ จากอาจารย์เต๋า สงสัยจะเลิกยาก (อาจารย์มาอ่าน อาจจะเกิดความละเหี่ยใจ) วันนี้ผมตื่นตีห้าเพื่อเตรียมตัว ก่อนจะออกไปเรียนตอนหกโมงกว่าๆ เมื่อมีแสงสว่างแล้ว ไม่ใช่ว่ากลัวหรอกนะครับ แต่เพราะยังไม่สว่างจะหาพี่มอเตอร์ไซด์รับจ้างได้ยาก
วันนี้ผมตื่นตีห้า พร้อมๆ กับอาการง่วงนอน เลยโด๊ปกาแฟไปหนึ่งแก้ว แต่ก็ยังง่วงอยู่ดี ใจจริงก็อยากกลับไปนอนอีกสักครึ่งชั่วโมง แล้วค่อยมาอาบน้ำ แต่ก็กลัวว่าจะกังวลจนนอนไม่หลับ เลยมานั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะทำงาน อ่านไปก็หาวไป เลยต้องหยุดภารกิจการอ่าน แล้วตัดสินใจไปอาบน้ำ ซึ่งปกติจะอาบน้ำตอนหกโมงเช้า เพื่อให้สดชื่นสุดๆ แล้วค่อยออกจากบ้าน
ห้องเรียนสีน้ำในวันอาทิตย์ที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๔ เริ่มต้นด้วยอุปสรรคนานาชนิด เนื่องจากการทดลองเปลี่ยนแปลงเส้นทาง ในการเดินทางจากบ้านไปเรียนที่เพาะช่าง จากเดิมที่ขึ้นรถมอเตอร์ไซด์รับจ้างจากหน้าหมู่บ้าน มาลงที่หน้าปากซอย แล้วข้ามสะพานลอยไปขึ้นรถตู้ไปลงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ก่อนจะขึ้นรถเมล์ต่อไปลงดิโอลด์ และเดินต่อไปที่เพาะช่าง
บทเรียนในวันนี้คุณครูสอนเทคนิคใหม่ คือ ทำให้ภาพมันดูไกล และลางๆ เบาๆ โดยใช้การวาดภาพทิวทัศน์ ที่ภูเขาที่เป็นฉากหลัง บางและเบาอยู่เหนือสายหมอก วันนี้จริงๆ แล้วต้องยอมรับว่าทำได้ไม่ดี เพราะสีส้มที่ใส่เข้าไปนั้นมันยังคงเข้มมาก ไม่บางเบา เหมือนแสงตะวันยามเช้า ที่ภูมิใจที่สุดเห็นจะเป็น รูปทรงของภูเขา วันนี้เป็นทักษะที่ค่อนข้างยาก ทั้งต้องมือเบามากๆ ประณีตมากๆ เวลาวาด ต้องแผ่วเบาจริงๆ รวมทั้งการระบายเรียบแบบหลายสี ก็จะต้องเบาด้วย
เมื่อคืนวันพฤหัสบดี (๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๔) ที่ผ่านมา ผมตั้งใจว่าจะฝึกวาดภาพ ที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่ช่วงต้นอาทิตย์ แต่มีงานเยอะมาก เลยต้องวางเอาไว้ก่อน จนฤกษ์งามยามดีเอาในคืนวันพฤหัส หลังจากกลับจากทำงาน ก็มาซ้อมวาดภาพ โดยฝึกในเรื่องของการระบายเรียบ การระบายเคลือบ และการใช้สีไปพร้อมๆ กัน
ผมยังมุ่งมั่นกับการศึกษา และการฝึกการควบคุมระดับความเข้ม-อ่อนของสีน้ำ ที่ยังไม่สามารถควบคุมได้อย่างที่ใจต้องการ ส่วนใหญ่จะมีอาการว่า อยากให้สีออกมาอ่อน ก็กลับเข้มเกินไป นั่นคือ ผมยังไม่เข้าใจดีพอถึงสัดส่วนของน้ำและเนื้อสี คือยังไม่เข้าใจ และยังไม่สามารถควบคุมน้ำให้ได้อย่างที่ต้องการ
หลังจากหยุดไปสองอาทิตย์ วันนี้เป็นวันที่ห้องเรียนสีน้ำ ที่เพาะช่างเปิดเรียนอีกครั้ง พร้อมความตื่นเต้นของผู้เรียน ด้วยกำลังกลัวว่าทักษะที่ได้เรียน และฝึกอย่างต่อเนื่อง จะถูกคืนให้คุณครูไปทำธุระด้วย แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป วันนี้ผมเลยตื่นแต่เช้า และออกจากบ้านก่อนหกโมงครึ่งเล็กน้อย เพื่อไปขึ้นรถตู้ และต่อด้วยรถเมล์ไปเพาะช่าง
ภาพนี้ ดูทิวทัศน์แบบเดิมไปก่อน แต่คราวนี้ผมทดลองภาพทิวทัศน์ในแบบโมโนโครม คือ ผมใช้สีเพียงสีเดียวในการวาดภาพ แต่ใช้การเติมน้ำ เพื่อให้ได้ความอ่อนและเข้มของระดับสี
ดังที่เคยตั้งใจไว้ว่าในช่วงวันหยุดยาว เนื่องในวันอาสาฬหบูชา และวันเข้าพรรษา และไม่มีเรียนวาดภาพที่เพาะช่าง จะตั้งใจฝึกการวาดภาพทั้งที่เรียนมา และที่เรียนใหม่จากอินเทอร์เน็ต วันนี้ก็ถือเป็นอีกวันหนึ่ง ที่ได้ทดลองวาดภาพตามเทคนิคของพี่ฝรั่ง แต่เป็นเทคนิคแบบลูกครึ่ง นั่นก็คือเอาเทคนิคของครูเพาะช่างผสมผสานเข้าไปด้วย
บทเรียนที่ ๒ เป็นการวาดภาพวิวมองจากจุดมองไปยังแท่นทีออฟริมทะเล โดยฉากหลังเป็นวิวทะเล ส่วนฉากหน้าเป็นต้นไม้ที่กำลังเปลี่ยนสี ภาพนี้เอาแนวคิดของพี่ฝรั่ง แต่วาดโดยใช้เทคนิคจากอาจารย์เพาะช่าง บทเรียนในวันนี้ต้องการฝึกเพื่อค้นหาความถนัด และสไตล์ของตัวเอง
Copyright © 2013 ราชบดินทร์ สุวรรณคัณฑิ | Rachabodin Suwannakanthi. All Rights Reserved.
Recent Comments