• บันทึกสีน้ำ – ใต้ทะเลที่ไร้ปลา

    บันทึกสีน้ำ – ใต้ทะเลที่ไร้ปลา

    ในช่วงกลางอาทิตย์ ก่อนที่จะไปเรียนวาดภาพ มีเมลจากพี่แดง ผู้จัดการห้องเรียน มาแจ้งล่วงหน้าว่า อาทิตย์นี้ อาจารย์เต๋า จะสอนวาดภาพบรรยากาศใต้ทะเล ทำให้บรรยากาศของห้องเรียนสีน้ำวันอาทิตย์ คลาคร่ำไปด้วยยอดฝีมือ ทั้งศิษย์เก่า และศิษย์ปัจจุบัน จนห้องเกือบแตก แต่ที่ทำให้แตกกระเจิงไปแล้วก็คือ สมาธิ เพราะแต่ละท่านดูเหมือนจะมาจากยุทธภพอันเกีรยงไกร ฉไนเลย เจ้าชายอย่างเราจะไปหาญไปเทียมทัดได้ ว่าแล้วก็ทำตัวลีบๆ ค่อยๆ วาดอย่างตั้งใจ วันนี้คุณครอเริ่มต้นสอนเทคนิคการใช้ฟองน้ำ ที่เราจะต้องฉีกให้ก้อนมันเป็นรูปกลมๆ เตรียมไว้ก่อน

    continue reading »

     
     
  • บันทึกสีน้ำ – ขึ้น ป.๒ กับภูเขาแห่งดินแดนในฝัน

    บันทึกสีน้ำ – ขึ้น ป.๒ กับภูเขาแห่งดินแดนในฝัน

    ดังที่ได้บอกไปในโพสล่าสุดว่า การเรียนในสิบครั้งแรก ซึ่งถือวาเป็นชั้น ป.๑ ของการเรียนสีน้ำยามแก่นั้น ได้จบลงไป พร้อมกับภาพส่งท้ายที่งามงด ผมได้ต่อชีวิตในห้องเรียนสีน้ำไปอีก ๑๑ ครั้ง นั่นถือเป็นการเข้าสู่ ป.๒ อย่างเป็นทางการเมื่อสามอาทิตย์ที่แล้ว แต่ดูจะเป็นการเริ่มต้นที่ไม่ใคร่จะดีนัก เพราะภาพแรกที่คุณครูให้วาดเป็นภาพภูเขาที่มีมิติ ซึ่งตอนคุณครูเต๋าวาด มันช่างดูสวยและสมจริงยิ่งนัก

    continue reading »

     
     
  • บันทึกสีน้ำ – วันสุดท้ายกับเทคนิคไม้จิ้มลูกชิ้น

    บันทึกสีน้ำ – วันสุดท้ายกับเทคนิคไม้จิ้มลูกชิ้น

    วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนสีน้ำที่เพาะช่าง แต่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกดราม่าแต่อย่างใด ทั้งนี้เพราะเตรียมตัวที่จะชำระเงิน เพื่อเรียนต่อไว้แล้ว ผมยังรุ้สึกดี มีความสุขที่ได้วาดภาพทุกอาทิตย์ ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ จากอาจารย์เต๋า สงสัยจะเลิกยาก (อาจารย์มาอ่าน อาจจะเกิดความละเหี่ยใจ) วันนี้ผมตื่นตีห้าเพื่อเตรียมตัว ก่อนจะออกไปเรียนตอนหกโมงกว่าๆ เมื่อมีแสงสว่างแล้ว ไม่ใช่ว่ากลัวหรอกนะครับ แต่เพราะยังไม่สว่างจะหาพี่มอเตอร์ไซด์รับจ้างได้ยาก

    continue reading »

     
     
  • บันทึกสีน้ำ – คุณครูผมชื่อ นพดล เนตรดี

    บันทึกสีน้ำ – คุณครูผมชื่อ นพดล เนตรดี

    จริงๆ ตั้งใจจะเขียนบันทึก ถึงอาจารย์สอนวาดภาพสีน้ำมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ฤกษ์สักที ที่ต้องเขียนเอาไว้เพราะกลัวว่าเมื่อแก่กว่านี้จะเริ่มจำชื่อคนไม่ได้ ตอนนี้ก๋เริ่มมีอาการบ้างแล้วนะครับ เจอหน้านี่รู้ว่ารู้จัก แต่จำชื่อไม่ได้ บางครั้งคุยโทรศัพท์อยู่ก็เกิดอาการลืมชื่อไปซะเฉยๆ เลยก็มี ด้วยที่อาการทางสมองเป็นแบบนี้ ผมเลยใช้วิธีการบันทึกเรื่องราวที่สำคัญๆ กันลืม เอาไว้บนบล็อก

    continue reading »