ช่วงบ่ายของวันอาทิตย์ หลังจากผิดหวังจากการเดินทางไปรับตั๋วหนังแฮรี่พอตเตอร์ที่ได้จองเอาไว้ แบบชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด คือ ไปสายกว่าที่กำหนดไม่ถึง ๕ นาที แต่ด้วยระบบการตัดโค๊ดจองอัตโนมัติของโรงหนัง ทำให้เราหมดสิทธิ์รับตั๋วหนังไปในทันใด ซึ่งก็ถูกแล้ว ผมเองที่ผิด ที่กะเวลาคลาดเคลื่อนไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรมากหรอกครับ แค่เหนื่อยกายที่ต้องรีบเท่านั้นเอง เมื่อไม่ได้ตั๋ว ภารกิจที่ตามมาก็คือ การไปหาซื้อพู่กันใหม่ เพราะหลังจากที่ลองเรียนและวาดภาพสีน้ำ ตามเทคนิคของพี่ฝรั่งแล้ว พบว่าถูกใจในสไตล์ภาพของพี่เขา และเกิดอาการอยากวาดเป็นบ้าง

ตั้งใจว่าจะไปหาซื้ออุปกรณ์แบบที่พี่เขาใช้ คือพู่กันแบน ๒ ขนาด และพู่กันริกเกิอร์อีกหนึ่งด้าม แต่เนื่องจากวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ไม่มีเรียนที่เพาะช่าง ครั้งจะดั้นด้นไปซื้อก็รู้สึกไกลเกิน แต่ครั้งจะรอให้ถึงอาทิตย์หน้า ก็ไม่ทันใจ เลยคิดแล้วคิดอีก คิดอีกคิดแล้ว จนตัดสินใจว่าไปหาซื้อที่ B2S ละกัน ถ้าไม่มีก็ถือว่าทำเต็มที่แล้ว ผมตรงดิ่งไปที่ B2S สาขาเซ็นทรัล เพราะมีของเยอะกว่า B2S สาขาโรบินสัน แต่ไปหาเท่าไหร่ ก็ไม่มีพู่กันขนาดที่ต้องการ ตอนแรกก็เลยตัดใจ เอาพู่กันของปิรามิด ทีขนาดเท่ากัน แต่รูปทรงไม่เหมือนไปลองดูก่อน

My Watercolour Brushes

แต่ครั้นพอเดินไปหาซื้อกาวยางน้ำ สำหรับใช้กั้นสี ปรากฏว่าไปเจอกระป๋องใส่พู่กัน ซึ่งพู่กันในกระป๋องนั้นดูเก่ามาก คือ เหมือนมีฝุ่นจับที่ห่อพลาสติกที่ห่อพู่กันเอาไว้ ก็เลยลองหาดูในกระป๋องนั้น ก็ปรากฏว่า พบพู่กันที่ทั้งขนาดและรูปแบบ เหมือนกับที่พี่ฝรั่งใช้ แตกต่างกันที่ขนเท่านั้น ที่ไม่เหมือน คืออันที่เห็นนี่ รู้สึกจะดีกว่า และเมื่อพลิกดูราคา ก็รู้ได้ทันทีว่าทำไมพู่กันพวกนี้ถึงมีฝุ่นจับที่ห่อพลาสติก เรียกว่า ดูแล้วก็ต้องอ้าปากค้าง เพราะเป็นพู่กันที่มีราคาแพงมาก ไม่น่าจะเหมาะกับมือใหม่อย่างผม เป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ซื้อครับ ผมคงไม่บอกราคานะครับ เพราะเดี๋ยวจะหาว่าใช้พู่กันแพงแล้วยังวาดได้แค่นี้อีก ฮ่า ฮ่า ไม่ใช่แค่พู่กันนะครับ คราวนี้ลองซื้อกระดาษ 200 แกรมของแคนสันไปลองวาดด้วย

หลังจากที่ได้พู่กันมาแล้ว ก็ถึงเวลาเติมพลัง โดยไปทานสุกี้เอ็มเคบุฟเฟ่ต์ ก็เจอกับคุณลูกศิษย์ด้วยครับ ก็อายอยู่เหมือนกัน เพราะชุดที่ใส่ไปเดินห้างนั้น เป็นตัวเองสุดๆ กางเกงขาสั้น เสื้อยืด อีแตะคีบ คนละเรื่องกับตอนทำงานอย่างสิ้นเชิง หลงจากอิ่มหนำสำราญใจแล้ว ก็ได้เวลากลับบ้าน ไปพบกับหัวใจที่ลอยกลับไปรอก่อน หลังจากที่ซื้อพู่กันได้แล้ว ผมขึงกระดาษใหม่ที่พึ่งซื้อมาบนกระดาน ซึ่งพบว่ากระดาษใหม่ที่ซื้อมานี้ เมื่อแบ่งครึ่งแล้ว ขนาดเล็กกว่ากระดาษเดิมอยู่พอสมควร ถือเป็นความผิดพลาด เพราะทุกครั้งจะเอากระดาษมาเทียบก่อน แต่คราวนี้ มัวแต่ไปสนใจพู่กัน เลยเลือกกระดาษมาเล็กกว่าที่เคยซื้อ

My Watercolour Painting

ภาพที่ผมวาดด้วยพู่กันใหม่นี้ เป็นภาพทิวทัศน์แบบเรียบง่าย เพื่อทดลองมือให้คุ้นชินกับพู่กันใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นพู่กันที่อาจารย์เพาะช่างไม่ได้สอน เลยคิดว่าลองฝึกแบบง่ายๆ ไปก่อนน่าจะดีกว่า ภาพนี้รวมเรื่องระบายเรียบ ระบายทับ และการไล่น้ำหนัก โดยใช้พู่กันแบนเป็นเครื่องมือหลัก รวมทั้งฝึกทักษะการผสมสีเข้มอ่อน ภาพที่ออกมา ก็พอจะโอเค ยังไม่สวยอย่างใจ แต่พอใจกับการใช้พู่กันแบนในการวาดภาพ ที่พอใจก็คือ ผมเริ่มเข้าใจแล้วครับ และคิดว่าฝึกอีกหน่อย น่าจะดีขึ้นได้เรื่อยๆ ครับ เลยแวะมาบันทึกประสบการณ์ใหม่ในบทความนี้เอาไว้ครับ เผื่อว่าดังจะได้จำได้ว่าเราเริ่มต้นอย่างไรครับ

 

Tags: , , ,