คำถามหนึ่งที่เราเฝ้าเพียรถามตัวเอง เมื่อเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง นั่นคือ เราชอบแบบไหน? เราจะไปถึงจุดไหน? ซึ่งแน่นอนครับ ว่าในโลกของความหลงไหลในสีน้ำของผม ผมก็มีศิลปินต้นแบบ ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ทำให้เกิดความกระตือรือร้น ความเพียร ที่จะพยายามฝึกตัวเองให้ไปได้เฉียดใกล้ คงไม่ต้องคิดว่าให้เหมือนหรอกครับ เอาแค่ไปเกาะปลายหางของท่านเหล่านั้นให้ได้ ก็คิดว่าต้องพากเพียร เรียนกันอีกมากมายพอสมควร ในอีกมุมหนึ่ง ผมก็คิดว่าการที่เรามีคนต้นแบบ ก็เหมือนเรามีเป้าหมายที่ชัด ว่าเราอยากจะเป็นแบบไหน แล้วจะไปตอบคำถามต่อว่า แล้วจะทำอย่างไร

Alvaro Castagnet Painting

สำหรับผมเองนอกจากการพยายามที่จะวาดภาพในสไตล์ที่ผมชอบแล้ว ผมเองก็ยังคิดว่าสิ่งสำคัญก็คือ การสร้างสไตล์ของเราเอง การมีตัวของเราเอง ลักษณะของเราเองอยู่ในภาพวาดของเรา ซึ่งตอนนี้ ยังเป็นการวาดภาพเพื่อการเรียนรู้ไปทีละก้าว ทีละก้าว แต่เชื่อว่าทีละก้าวเล็กๆ ของผม มันจะต้องกลายเป็นก้วที่ยิ่งใหญ่ของวงการศิลปะการวาดภาพสีน้ำ นั่น เอาขนาดนั้นเลย ล้อเล่นน่ะครับ จริงๆ พอมีคนถามว่าทำไมสนใจวาดภาพ ทำไมสนใจสีน้ำ จริงๆ ผมสนใจวาดภาพทุกประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลงไหลในสีน้ำเอามากๆ

นั่นเพียงเพราะตั้งใจว่าเดี๋ยวแก่ขึ้นอีกนิด อยากจะเดินทางไปเรียนรู้ ท่องเที่ยว ศึกษาความเป็นมนุษย์ และอยากจะบันทึกเอาไว้ เป็นทั้งความทรงจำ ประบการณ์ และคลังความรู้ของตัวเอง ผ่านการวาดภาพ ถ่ายภาพ เอาไว้ดูตอนแก่จัด จนแม้กระทั่งเดินก็ไม่ไหว และคิดว่าการบันทึกด้วยภาพ เป็นวิธีการที่ง่ายที่สุด ที่จะส่งต่อความรู้และประสบการณ์ของเราไปให้กับลูกหลาน อีกอย่าง ตอนแก่จัดๆ อยากสอนลูกหลานวาดภาพ เผื่อจะโดนลูกโดนหลานรักมากๆ 😉 ไม่อยากเป็นคนแก่ที่หลานๆ มาเยี่ยมเป็นพิธี อยากให้เขาเห็นเราเป็นห้องสมุดมีชีวิต มาเรียนวิชาชีวิตกับเราครับ

ที่พล่ามมาทั้งหมดนี่ ยังไม่ได้บอกเลยว่าชอบภาพแบบไหน สำหรับภาพสีน้ำนั้น ผมฝัน และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า อยากจะทำให้ได้อย่างคุณ Alvaro Castagnet เรียกว่าเป็นแรงบันดาลใจของผมเลยครับ ที่ชอบเพราะ ผมชอบอารมณ์ของภาพ ผมเห็นว่าภาพแบบนี้ คือภาพที่ผมอยากวาด เมื่อเดินทางไปตามที่ต่างๆ ในภาพไม่ได้นิ่ง แต่มีชีวิต นี่แหละครับต้นแบบของผม ถึงแม้วันนี้ความสามารถของผมจะอยู่ห่างจากคุณ Alvaro Castagnet หลายปีแสง แต่ผมจะพยายาม เพื่อให้ชีวิตหนึ่งได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้กับการวาดภาพในสไตล์นี้ครับ

 

Tags: , ,